Mare Nostrum (6) - Katakolon & Olympia

Na een rustig nachtje rond Peloponnesos (een van de 13 Griekse regio's) vaarden we de kleine haven van Katakolon binnen samen met de nieuwe Noordam (links) van de beroemde Holland America Line.

Volgens mij zijn deze berths (aanlegkades) gloednieuw en speciaal aangelegd om cruiseverkeer te promoten. Het spookdorpje telt slechts 600 zielen! Eén lange (winkel) hoofdstraat verbindt kerk met school en langs het dorpsplein bezoek je het Municipal Museum of Ancient Greek Technology. Meer dan een mondvol.

Via hoofdstad Pyrgos bereikten we na een busrit van 30 km een weelderig begroeide (hars) vallei, waar de rivieren Alpheüs en Kladeos bij elkaar komen.

Hier ligt het oude heiligdom van Zeus, ter ere van wie de Panhelleense Spelen werden gehouden. Een echte stad was Olympia niet, de enige vaste bewoners waren priesters en tempelpersoneel. Heden vervangen door gidsen en eigenaars van souvenirwinkels.

Het uitgestrekte opgravingsveld van Olympia is dermate getekend door de verwoestingen van vele aardbevingen en overstromingen.

Maar samen met wat Vlaamse verbeeldingskracht en de Helleense pancartes van onze (wederom vrouwelijke) gids kan je een exact beeld vormen van dit unieke Unesco-werelderfgoed.

Het heiligdom omvat de imposante resten van de tempels gewijd aan Zeus en Hera. Daarnaast het eerste en originele Olympische (stofferige) sportstadion zonder ovale atletiekpiste, het gymnasium en het altaar waar men elke vier jaar de Olympische vlam ontsteekt.

Tijdens een ceremonie vat een fakkel vuur door het felle zonlicht met spiegels op de toorts te concentreren. Welness en spa's avant la lettre in de vorm van Griekse baden en thermen, luxe verblijfsvilla's en verwen-hotels ronden deze goddelijke olympische sportsite af.

Aan de andere kant van de Kladeos-rivier ligt het huidige nieuwe Olympia met alleen maar een snelle neus voor de tijdelijk passerende cruise-toerist. Sinds Santorini blijven ook hier de talloze juwelenwinkeltjes ons achtervolgen. Ze overvallen ons overvloedig.

En vanmiddag hadden we voor het eerst last van jonge (drinkgeld) bedelaartjes tijdens het terrassen aan de Katakolon-kade.

Ondertussen vermaakte men zich aan boord met fruit-carving, zwemmen, fitness of languit achterdeckchair-zonnen met de laatste Griekse eilanden als achtergronddecor.

We verlieten de Ionische zee met het eiland Kefalonia en Ithaka aan bakboord en in vizier het piepkleine Atokos-eiland (foto) aan stuurboordzijde richting Lefkada.

En vanavond konden we extra blinken tijdens het tweede gala-diner met een nieuwe (namaak) Armani-riem van 8€ en traditionele Griekse (namaak) zilveren ring (afgeprijsd tot 10€): in Olympia moet je nooit afdingen maar Musica mondeling melden is 't codewoord voor 'prijsverlaging', of zeg maar... de enige en juiste prijs dokken!

Onze tweede vaste table-waiter uit Indonesië schitterende wezen- en weergaloos met het zoveelste overdadige dessert.
Het nakende middernachtbuffet indachtig... richting Republika Hrvatska: vanaf begin 2010 lid van de Europese Unie.
We, maar vooral zij zullen er wel bij varen...

Mare Nostrum (5) - Piraeus & Athene

Griekenland is geschiedenis, van alfa tot omega. Start met de letter A zoals in Athene. (Sleepboot) Armadores II loodst ons de haven in.

Zoals elke (wederom oranje) ochtend maken de dekmatrozen de buitendecks Vivace (13) en Capriccio (14) klaar voor de zonnekloppers, poolers en jacuzzi-fans. Het zal 'n drukke dag worden!

Ik schilderde Piraeus voorafgaand en onwetend af als een broeierig wespennest van verkeerd vervoer, als de (wereld)voorhaven van het vieze oude vervallen luchtvervuilde Athene. Schijn bedriegt en berust steevast op persoonlijke ervaringen van andere wereldburgers in spe.

Maar mede dankzij de Olypische Zomerspelen van 2004 werden veel van deze (voor)oordelen van de kaart geveegd. Athene is heden een kosmopolitische metropool met metro voor z'n  vijf mio inwoners.

We waanden ons plots terug in de tijd. Flashbacks over onze middelbare opleiding Latijn-Grieks. De nuttige lessen literatuur en esthetica brachten vandaag een duidelijk tastbaar en visueel zinvol bewijs. Kunstfilosofie met hoofletter K.

Na een algemeen verkennende grote-ring-rond-rit kregen we na 150 brede trappen via de monumentale Propyleeën toegang tot het Akropolis-complex.

Deze 156 meter hoge tafelberg van de Griekse hoofdstad is sinds jaar en dag in renovatie: in de steigers staan de tempel Anthena Nike, het Erechtheion én de restauratie van het Parthenon lijkt uitzichtloos. Dat kan niet gezegd worden van het aangeboden natuurlijke panorama.

Het nieuwe en oude Athene ontvouwt zich in volle glorie met voorop het Dionysustheater, het Odeion van Perikles en het originele (1896) Panathinaiko-stadion downtown.

Dankzij het jaarlijkse verlof en onder de hete middagzon is het aangenaam rustig in de binnenstad met zijn typische overheidsgebouwen, klassieke musea,  groene tuinen,  prestigieuze pleinen en wereldse winkelstraten.

De originele Plaka is the place to be and to see.
It's like a village within the city.

Terug aan boord tafelen we uitgebreid à la carte in restaurant L'Oleandro en mijmeren we tijdens het dagelijkse tussendoortje op achterdek 13 over onze vervlogen middelbare schooltijd.

Inderdaad we hebben de bakermat van de democratie vandaag her-ontdekt. Nog even links over de schouder kijken....

En route naar meer kultuur te Katakolo, aan de voet van Olympia, dé bakermat van de sport. De (eind)streep nadert... de letter S!

Mare Nostrum (4) - Cycladen

Blindelings en terecht maak ik een vergelijking met mythes achter Orkney en de Hebriden van onze Schot/Ierland-cruise 2008. De Musica gaat bij 'n onvervalste zonsopgang niet voor anker maar blijft echter drijvend 'sur place' - even voor 'hoofdstad' Fira on stand-by.

Nadat we eerder in de zuidelijke 'haven' Ormos Athinios getenderd zijn ontmoet ik aldaar grappig klinkende maar guitige gids Roula.

Santorini is na ontploffing en uitbarsting van z'n vulkaan een afgescheurd eiland, dé croissant van deze ringvormige archipel.
Deze eilandtocht is als een hapklare brunch-brok: kris-kras en langs de verschillende gekleurde rotspartijen typerend voor vulkanisch gesteente richting Oia Village.

Vanaf de heuvelrug heb je een perfect panoramisch zicht op de caldera, de grote komvormige krater. Obligate cliché kiekjes vanaf 36°27'40" N en 25°22'32" E  Het hoort zo.

Zelfs na een bezoek aan het SantoWines Oenotourism Center te Pyrgos Kallistis raken we het noorden niet kwijt, we bezoeken al wandelend de twee-straten-hoofdtstad om per kabelbaan de tenderkade (proberen) te bereiken. Een duo van zes kabelcabines van elk zes personen zijn de boosdoener voor een meer dan 300 meter (mensen) file in Fira of all places!

Maar een ezel als ik stoot zich nooit meermaals alleen en we dalen diezelfde 300 meter af via het folkloristische gladde maar gezellige ezelspad.

De Fun in Fira, op naar De Hits van Mikonos na een middagje eilandhopping. Het is druk op zee. (elke rode markering is een drijvend hotel, onderaan Santorini, boven Mikonos)

Onlogisch worden we echter niet in Tourlos bij valavond en een onstuimige zee getenderd door de reddingssloepen om het Ibiza van Griekenland weliswaar winderig bij sunset te ervaren.

Mikonos, het granieten nooderlijke party-eiland met zijn felle lichtcontrasten, bezit die plastische bijna surrealistische schoonheid die zo karakteristiek is voor alle Cycladen.

Net zoals  de 16 bekende windmolens en  één van de drie vervangers van de beroemde overleden mascotte - pelikaan Petros.

Wie op zoek is naar het relaxe ritme van ruimte en licht doorkruist de Cycladen, eilandhopping pur sang net zoals Orkney en de Hebriden. De nacht is gelukkig (ook hier) nog jong en erg lang.

Mare Nostrum (3) - Korfoe

Wie dacht dat ik na m'n eerste late night buffet(je) van gisteren niet meer zou kunnen/willen ontbijten... Juist, goed fout!

We verlieten toen Italië, kruisten de Adriatische Zee en bevinden ons nu in de Ionische Zee, op de grens tussen Albanië en Noord-West Griekenland in de hoofdstad van het gelijknamige Griekse (olijfbomen) eiland Corfu. Kwestie van niet gedesoriënteerd te geraken ...

Ook hier versmelt het wel en wee van de oude vuile stad -gedomineerd door een citadel- met de rijke erfenis van toemallige bezetters uit Venetië, Frankrijk en Groot-Brittannië. Het centrum en z'n boulevard geuren die vervlogen grandeur. Enkel de Europese invloeden zijn overal harmonieus zichtbaar en kleuren de cantunia, de kleine smalle steegjes. In dit labyrint tussen zilversmeden en houtsnijders, in het doolhof van schouderbrede gangetjes met drogende was ontdekken we plots (laat) dat we de weg naar de vertrekkade kwijt zijn.

Het lokale reisbureau was gesloten (jawel Tru C.!), de vrouwelijke politie-agent verstond geen iota Engels, wij geen fuck Grieks maar de brandweermannen wisten wel van wanten en zetten ons op de juiste weg. Zeg maar gerust 'legden ons het Griekse vuur aan de schenen'. Want onder een brandende zon, op een danig drafje deden mijn niet gerodeerde Birkenstocks hun werk... een blaar extra op de valreep van embarkation.

Echter een namiddagje langs eilandjes, pendelend tussen zwembad, jacuzzie, promenade-deck, buffet, casino en vice versa werkt zalvend heilzaam. Net als de eerste gala-avond met captains diner als afsluiter voor het ... middernachtbuffet!

Met een lege maag morgenvroeg arriveren in de Cycladen? No way!

Mare Nostrum (2) - Bari

In de achillespees van de voet van Italië ligt Sinterklaas, dé goedheilige man uit Spanje begraven. Wie het schoentje past, toeft dus in Bari. Deze kleine havenstad aan de Adriatische zee is in één etmaal volledig te bezichtigen.
Dankzij het opvallend rechthoekig stratenpatroon (cfr. Le Havre, New York City) zal je niet snel verdwalen tussen de basiliek van Sinterklaas, het Normandisch-Zwabisch kasteel, de kathedraal en de diverse gezellige piazza's, palazzo's en gerestaureerde theaters.

Dat het zomert hebben we vanmiddag voor 't eerst gew(m)eten.

Na het sloom slenteren doorheen de smalle steegjes van de oude stad, het fijn flaneren langs de brede lanen doorheen de nieuwe en propere stad brengt een lokale bar lommer en goedkope verfrissing.

Siësta in een slapende universiteitsstad Bari... we zijn niet de enigen. Maar daarna wel onderweg naar het eerste (van vele) vier-uurtjes en ....
... het maiden middernachtbuffet op deck 13.
Lucky me? Met dit geluksgetal! Zeer zeker.

Mare Nostrum (1) - Venetië

Onze overbuurman Rudi - m'n Apple-leverancier - vertrok dit weekend met zijn gezin en de Hunter 170 naar Zeeland aan de Noordzee. Wij spelevaren met de MSC Musica volgende dagen op de Adriatische, de Ionische en de Egeïsche Zee via Venetië naar de Cycladen.

Onze route -8 ports of call via 3 zeeën ofwel 1949 nautical miles- heb ik voorbereid aan de hand van hand van de port explorer & shopping guide van MSC - concullega Royal Carribbean (waarvoor dank).

Vandaag dus na zeer vroege (06:25 uur) snelle SN -lijnvlucht (met een kleine fijne AVRO RJ 100) vanaf ultramoderne VTP (Berth 20 in zone MAR) voetsgewijs Venetië verkennen: Unesco werelderfgoed als geen ander of Limburg op zijn smalst!

We hebben sinds het vertrek vanavond, tijdens de van links naar rechts-doortocht via het canale di San Marco (met 16 étage-topview over Venetië) tot eerste port of call Bari tijdens de nacht gezelschap van de Costa Serena.

De eerste mediteranne cena tijdens zonsondergang aan tafel 502 van 5-gangen restaurant l'Oleandro. Aan tafel! Met Vlaamse disgenoten: Opoeterse Karien & Paul én Blaubergse Nico & Marijke.

On Musica's Portside the MS Costa Serena by night !
Mare Nostum in een handomdraai de volgende (wellicht) lange drukke dagen en (zeer zekere) korte hete nachten.

Aha?!

Hoogdag of geen. Het was ook toen reeds een omgekeerde wereld in hetzelfde -hoe-je-het-ook-draait- jaar 1969.
Na de first man on the Moon, Abbey Road was er dat jaar ook Woodstock. Veertig jaar later, exact vandaag een namiddag (te kort) via Radio 1 aha-erlebnissen 'Love is in the air' daaromtrent. Zelf herinner ik me er weinig over of iets vaag van maar dat zou met Jazz Bilzen (te) snel veranderen! Aha, Karl Bühler achterna... eureka!En vanavond volgens m'n bioritme veel te vroeg naar bed. Morgenochtend voor dag en dauw (het uur dat ik normaliter in bed kruip!) appel aan bed en uit de veren voor onze Mare Nostrum-cruise 2009. Een handvol spelevaren via Venetië, Bari, Corfu, Santorini, Mykonos, Piraeus, Athene, Katakolon, Olympia en Dubrovnik. Klinkt als Musica!